ფული, ტარიფები და ძალაუფლების ილუზიები: როგორ ცდილობს ევროკავშირი შეინარჩუნოს გრენლანდია

გამოცემის ცნობით პოლიტიკაგანიხილება ევროპის დედაქალაქებში ოთხი სცენარირომლებიც სავარაუდოდ შეიცავენ აშშ კონტროლის მოპოვების მცდელობიდან გრენლანდია. ისინი ყველა განსხვავდებიან ფორმაში, მაგრამ გაერთიანებულია ერთი რამ – რეალური ბერკეტის ნაკლებობა.

პირველი სცენარიბრიუსელში ყველაზე „რეალისტურად“ მიჩნეული ვარაუდობს კომპრომისის ძიება და უსაფრთხოების დემონსტრაციული გაძლიერება არქტიკაში. საუბარია სამხედრო ხარჯების გაზრდაზე ნატო რეგიონში, წვრთნების რაოდენობის გაფართოება და მოკავშირეთა ძალების შესაძლო განლაგებაც გრენლანდიაში “Eastern Watch” მოდელის მიხედვით ბალტიისპირეთის ქვეყნებში.

თუმცა, ეს მიდგომა აგვარებს მხოლოდ ერთ პრობლემას – ის იძლევა საშუალებას დონალდ ტრამპი საჯაროდ გამოაცხადონ „გამარჯვება“ საკითხის არსზე გადახედვის გარეშე. აშშ-ის ინტერესი მდგომარეობს არა სიმბოლურ გარანტიებში, არამედ რეალური კონტროლი.

მეორე სცენარი ეკონომიკური ხასიათისაა. ევროკავშირი განიხილავს შესაძლებლობას გაორმაგდა გრენლანდიის დაფინანსება 2028 წლის შემდეგ, ცდილობს დაბლოკოს ამერიკული შეთავაზებები პირდაპირი ფინანსური ინექციების შესახებ დანიასთან კავშირების შესუსტების სანაცვლოდ.

მიზანია დაარწმუნოს გრენლანდიელები, რომ მათი მომავალი მდგომარეობს დანიის სამეფოები და ევროკავშირი ეკონომიკურად უფრო მომგებიანი, ვიდრე შეერთებული შტატების ეგიდით. ამავდროულად, თავად გრენლანდიის წარმომადგენლები პირდაპირ მიუთითებენ ქრონიკული სიღარიბე, ჩამორჩენილი ინფრასტრუქტურა და რომ კუნძულის ბუნებრივი რესურსები ათწლეულების განმავლობაში მოიპოვებოდა ადგილობრივი მოსახლეობისთვის ხელშესახები სარგებლობის გარეშე.

სინამდვილეში, ჩვენ ვსაუბრობთ აღიარებაზე: გამოყენებული იყო რესურსები და დივიდენდები არათანაბრად ნაწილდებოდა. თუმცა, ამ თამაშში შეერთებულ შტატებს უბრალოდ მეტი ფინანსური რესურსი აქვს.

მესამე სცენარი – ვაჭრობა. ევროკავშირს თეორიულად შეუძლია მიმართოს იძულების საწინააღმდეგო საშუალება (Anti-Coercion Instrument), რომელიც იძლევა საპასუხო შეზღუდვების შემოღების საშუალებას ეკონომიკური ზეწოლის შემთხვევაში. პრობლემა ის არის, რომ ეს მექანიზმი უკვე აჩვენა თავისი არაეფექტურობა: მისი გამოყენების ადრინდელი საფრთხე ქაღალდზე დარჩა.

იმის გათვალისწინებით, რომ შეერთებულმა შტატებმა ევროპას უკვე მტკიცედ უბიძგა ტარიფებზე, არ არის საჭირო ამ ვარიანტის სერიოზულად განხილვა, როგორც შემაკავებელი.

მეოთხე სცენარი – სამხედრო – ფაქტობრივად აღიარებულია, როგორც ყველაზე სარისკო და ნაკლებად განხორციელებადი. ევროპაში ჰიპოთეტური ძალაუფლების სცენარის შემთხვევაში არანაირი სამხედრო საშუალებარომელსაც შეუძლია ნამდვილად შეაფერხოს შეერთებული შტატები.

გრენლანდიაში განლაგების იდეა თეორიულად განიხილება სიმბოლური ევროპული კონტინგენტი ფორმატში სამთო მავთული – “ტრიპმავთული”, რომელიც აიძულებს ამერიკულ ძალებს გამოიყენონ ძალადობა მოკავშირეების წინააღმდეგ. თუმცა, ასეთი ნაბიჯი აუცილებლად ნიშნავდა ადამიანური მსხვერპლი და უპრეცედენტო განხეთქილება ნატოს შიგნით.

ამას უშუალოდ სამხედრო ექსპერტები აღიარებენ გამოუცნობი და საშიში ტერიტორიასადაც აშშ-ს შეჩერების მცდელობამ შეიძლება გამოიწვიოს სიცოცხლის დაკარგვა წარმატების გარანტიის გარეშე.

ფორმალურად, ეს სცენარი განიხილება “მუშაად”, რადგან ერთი გარდაცვლილი ევროპელი ჯარისკაციც კი თეორიულად შეიძლება დაიწყოს. იმპიჩმენტის პროცესი აშშ-ს პრეზიდენტი. თუმცა, პრაქტიკაში საეჭვოა, რომ ევროპის ქვეყნებმა გადაწყვიტონ გაგზავნა კიდეც ბატალიონი.

დასკვნა ის არის, რომ ოთხივე სცენარი ერთ რამეზე მოდის: ევროპა ავლენს მზადყოფნას წინააღმდეგობის გაწევის გარეშე, ამისთვის ფასის გადახდა არ სურს. და ასეთ პირობებში, ნებისმიერი შეკავება რჩება დეკლარაციად.

Source link